اصل اول . - اندر رياضت نفس و طهارت آن از خوى بد و ما اندر اين اصل فضل خوى نيكو بگوييم ، پس حقيقت خوى نيكو پيدا كنيم كه چيست ، پس پيدا كنيم كه خوى نيكو به دست آوردن ممكن است به رياضت ، پس طريق آن بگوييم كه چيست ، پس علامت خوى بد بگوييم ، پس تدبير آن كسى كه عيب خود بشناسد بگوييم ، پس علامت خوى نيكو پيدا كنيم ، پس طريق پروردن كودكان و تربيت ايشان بگوييم ، پس راه مجاهدت مريد اندر ابتداى كار پيدا كنيم . پيدا كردن فضيلت و ثواب خوى نيكو بدان كه خداى - تعالى - بر مصطفى ( ص ) ثنا گفت بر خوى نيكو و گفت : وَ انَّكَ لَعَلى خُلُق عَظيم . [ 1 ] و رسول ( ص ) گفت : « مرا فرستاده‌اند كه تا مكارم اخلاق را تمام كنم . » و گفت ( ص ) : « عظيم‌تر چيزى كه اندر ترازو نهند خوى نيكوست . » و يكى از پيش روى رسول ( ص ) برآمد و گفت : « دين چيست ؟ » گفت : « خلق نيكو . » از راست وى اندر آمد ، و از چپ اندر آمد ، و همچنين مىپرسيد ، و وى همچنين مىگفت تا بازپسين بار ، گفت : « مىندانى ؟ آنكه خشمگين نشوى . » [ 2 ]

--> [ 1 ] ( قرآن 68 - 4 ) ، و تو بر خويى بزرگوارى . [ 2 ] در « ترجمهء احياء » : پيغامبر در او نگريست و گفت . . . نمىدانى ! دين آن است كه در خشم نشوى : ( ربع مهلكات ، ص 142 )